صداقت یعنی از مرز افق ها

خطر خوشبختی در این است که آدمی در هنگام خوشبختی هر سرنوشتی را می پذیرد و هرکسی را نیز . فردریش نیچه

من اینجا بس دلم تنگ است

و هر سازی که می بینم بد آهنگ است

بیا ره توشه برداریم

قدم در راه بی برگشت بگذاریم

ببینیم آسمان ها جا همین رنگ است

تقدیم به انکه دارمش دوست

تقدیم به انکه قلبم از اوست

اگر مهتاب از تن برکند پوست

جدا هرگز نگردد یادم از اوست

نازنین هرجا باشی قصه نویس تو منم همه نارفیقن و تنها رفیق تومنم

فرستنده : علیرضا

چقدر غریبانه به لحظه هایم رنگ شادی زدی و رفتی. تو را هیچ وقت از خاطر نمی برم که تو آشناترین غریبه من بودی

فرستنده : حمید از یزد

خداوندا اگر بشر گردی ز حال ما خبر گردی پشیمان میشوی از قصه خلقت از این بودن از این بدعت

آنچه تو سالها صرف ساختنش میکنی، شخصی میتواند یک شبه آنرا خراب کند،با این حال سازنده باش

هر کجا محرم شدی چشم خیانت بازدار

چه بسا محرم که با یک نقطه مجرم میشود

وقتی پایان داستان

دستان مهربان تو نباشد

بگذار قصه گو هر طور که می خواهد

داستان را ادامه دهد

به نام خدا خالق انسان . به نام انسان خالق غم ها . به نام غم ها به وجود اورنده ی اشک ها . به نام اشک تسکین دهنده ی قلب ها . به نام قلب ها ایجاد گر عشق و به نام عشق زیباترین خطای انسان

تا زمانی که به فردا امیدواری اقتدار ازان توست.انچه که کرم ابریشم انرا پایان دنیا می پندارد در نظر پروانه اغاز زندگیست

بزرگترین افسوس آدمی این است که حس می کند می خواهد اما نمی تواند، و به یاد می آورد زمانی را که می توانست اما نمی خواست

هوس بازان کسی را که زیبا میبینند دوست دارند اما عاشقان کسی را که دوست دارند زیبا می ببنند

در شبان غم تنهایی خویش

عابد چشم سخنگوی توام

من در این تیره شب جانفرسا

زائر ظلمت گیسوی توام

نیازمند لبت،جان بوسه خواه من است

نگاه کن به نیازی که در نگاه من است

با خیال تو به سر بردن اگر هست گناه

با خبر باش که من غرق گناهم همه عمر

دل به دلداران سپردن کارهر دلدار نیست. من بهتو جان می سپارم دل که قابل دار نیست

من عطر یاس خوشبو ندارم/درباغ رویا شب بوندارم/قایق زیاد است امابرای /به تو رسیدن پارو ندارم/به تو رسیدن شاید طلسم است /من هم چراغ جادو ندارم

زچشمت چشم آن دارم، که از چشمت نیندازد

به چشمانت قسم،که چشمانم به چشمان تو مینازد

من ندانم که کیم

من فقط می دانم

که تویی شاه بیت غزل زندگی ام

نه سرو و نه باغ و نه چمن می خواهم

نه لاله نه گل نه نسترن می خواهم

خواهم ز خدای خویش کنجی خلوت

من باشم و آن کسی که من می خواهم

نگاهم مثل یک مرغ مهاجر

به دنبال حضورت کوچ میکرد

به غیر از انتظارت قلب من را

کسی اینگونه بی طاقت نمی کرد

مثل شقایق زندگى کن:کوتاه اما زیبا

مثل پرستو کوچ کن:فصلى اما هدفمند

مثل پروانه بمیر:دردناک اما...عاشق

ای شمع آهسته بسوز که شب دراز است ، ای اشک آهسته بریز که غم زیاد است