با نگاهی سرد و خسته چگونه توانیم به مرگ این قصه رسیم

بگذار به انتها برسیم بعد بشکنیم

سکوت را بهانه نکن

خستگی دلیل از پا ماندن نیست

به جای من قفل سکوتم را بشکن

مرا دریاب

خواستم بر غم بتازم فرصتی پیدا نکردم

فرصتی آمد به دستم مهلتی پیدا نکردم

خواستم در خلوتی با محرمی رازی بگویم

هم کلامی محرمی هم صحبتی پیدا نکردم

سوختم باران بزن شاید تو خاموشم کنی

شاید امشب سوزش این زخم ها را کم کنی

آه باران من سراپای وجودم آتش است

پس بزن باران بزن شاید تو خاموشم کنی

در همان دقایق عزیزی که چون باد در گذر بودند

و به دست غارتگران زمان نابود می شدند

تنها آرزوی من بی دل این بود که

فراموشم نکنی

کولیان چادرنشین قبیله سیاه چشمانت به کدامین زبان سخن می گویند

که هرگز نگاهم را نمی خوانند

سال ها رفته ز دست

جای پایی کف درگاه من است

که نگاهش به نگاهم پیوست

سال ها میگذرد زان شب و مست

ناشناسی کف این خانه نشست

نمکم خورد و نمکدان بشکست

وقتی که میرسی تو، بن بست ها عبوسند

اما من شکسته لبخند می شمارم

بی خیال که نارفیقه روزگار

دل گرم تو نداره سایه سار

بی خیال اگه که زیر این کبود

از شروع قصه هات هیچکی نبود

رفتم، رفتی، رفت

ساکت شدم، خندیدم، ولی خندم تلخ شد

استاد داد زد خب بعد؟

گفتم رفت رفت رفت

رفتو دلم شکست،غم رو دلم نشست

چه بگویم به تو ای رفته ز دست

شدم از مستی چشمان تو مست

شده ام سنگ پرست

مرگ بر آنکس که دلش را به دل سنگ تو بست

ی تو یعنی گریه ات آغوش من

ارتعاش خنده ات در گوش من

بی تو هر دم خسته ام، دستم بگیر

بی تو یعنی هستیم از من بگیر

بی تو را هر دم که انشا می کنم

مرگ خود با اشک امضا می کنم

نترسم که با دیگری خو کنی ، تو با من چه کردی که با او کنی ؟

ღ♥ღ

عهد کردم که بدهکار نباشم به کسی وای از دست محبت که بدهکار توام

ღ♥ღ

دور از تو نفس کشیدنم ممکن نیست + من ماهی تشنه ام تو دریای منی

ღ♥ღ

هر که با احساس شد خواهد شکست این جواب سادگی است

ღ♥ღ

هرکه او همرنگ یار خویش نیست عشق او هم آب و رنگی بیش نیست

ღ♥ღ

کاشکی چشمات مال من بود تو سرت خیال من بود مثل من که آرزومی آرزوت مثال من بود

نترسم که با دیگری خو کنی ، تو با من چه کردی که با او کنی ؟

ღ♥ღ

عهد کردم که بدهکار نباشم به کسی وای از دست محبت که بدهکار توام

ღ♥ღ

دور از تو نفس کشیدنم ممکن نیست + من ماهی تشنه ام تو دریای منی

ღ♥ღ

هر که با احساس شد خواهد شکست این جواب سادگی است

ღ♥ღ

هرکه او همرنگ یار خویش نیست عشق او هم آب و رنگی بیش نیست

ღ♥ღ

کاشکی چشمات مال من بود تو سرت خیال من بود مثل من که آرزومی آرزوت مثال من بود

ღ♥ღ

نمنم عشقت را با دریای محبت دیگران عوض نمیکنم ، حتی اگر در طوفان غمت بمیرم

ღ♥ღ

ای دل نگفتمت جذر از راه عاشقی ؟؟؟؟ رفتی ؟‌ بسوز ، این همه آتش سزای توست

ღ♥ღ

ღ♥ღ