گفتی محبت کن برو ، باشد خدا حافظ ولی / رفتم که تو باور کنی دارم محبت میکنم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

کاش میدانستم چشمانت چه زمان خواهد یافت ، که “نگاه ، زاده علاقه است” . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تمام آسمان من خلاصه در دو چشم توست ، مراقبشان باش . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

همه لرزش دست و دلم از آن بود که عشق ز دستم برود . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هر جا تو باشی دل من همون جاست / حتی اگه فاصلمون یه دنیاست . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اشک نشان دل شکستگی ، سکوت نشان تنهائی و لبخند نشان مهر

و اس ام اس نشان یاد توست . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دوست داشتن تو ، مثل خود نفس کشیدن است . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

وقتی که با نمکی ، خیلی تکی !

منم دوست دارم ، با هر کلکی !!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

پایان حکایتم شنیدنی است ، من عاشق او بودم و او عاشق او . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ما به لطف هر رفیقی دلخوشیم / هر رفیقی را نبینیم نا خوشیم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اگر عاشقی رسواگری باشد ، خواهم که در عالم رسواترین رسوا شوم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

نه بلبل خواهد ز بوستان ها جدائی / نه گل دارد خیال بی وفائی

ولیکن چرخش چرخ ستمگر / زند بر هم رسوم آشنائی . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دفتر بغض مرا باز کنید که دلگیرم / حدیث غم مرا بخوانید که از گریه سرازیرم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دوست دارم دوستم تو باشی / مریض باشم پرستارم تو باشی !

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

زندگی اگر هزار بار دیگر بود …

بار دیگر تو ، بار دیگر تو ، بار دیگر تو . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بگذار بگریم چون ابر در بهاران / کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران

هر کس درد جدائی چشیده باشد / داند که سخت باشد قطع امیدوارن . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

سایه ها محصول پشت کردن دیوار ها به آفتابند ، گستاخی دیوارها

را تقلید نکنیم تا آفتابی بمانیم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تا کجای قصه باید ز دلتنگی نوشت ؟ / تا به کی بازیچه بودن توی دست سرنوشت

تا به کی با ضربه های درد باید رام شد / یا فقط با گریه های بی قرار آرام شد

بهر دیدار محبت تا به کی در انتظار / خسته از این زندگی با غصه های بی شمار . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

امشب شب آخریه که مزاحم دلت شدم / خورشید فردا مال تو ببخش که عاشقت شدم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *